De missie van Van Staveren Risk Management is in één zin samen te vatten:
Mensen in organisaties ondersteunen om effectiever om te gaan met risico’s.
Samen werken aan deze missie heeft voordelen, zowel voor de organisatie als voor individuele managers en professionals.
Voor de organisatie vergroot het de kans dat materiële en immateriële organisatiedoelen daadwerkelijk worden gehaald, binnen realistische randvoorwaarden. Door het genereren van risicobewustzijn en het anticiperen op risico’s kunnen organisaties effectiever en efficienter omgaan met de inherente onzekerheden van hun activiteiten. Voor individuele managers en professionals stijgt hierdoor niet alleen de arbeidsproductiviteit, maar waarschijnlijk ook nog eens het werkplezier.
Dit alles is het gevolg van explicieter en pro-actiever omgaan met onzekerheid, waardoor zowel risico’s als hun positieve spiegelbeeld, kansen, sneller worden (h)erkend. Dit klinkt logisch en simpel, maar de daadwerkelijke realisatie ervan in de praktijk blijkt lastig. Een louter instrumentele aanpak van risicomanagement is onvoldoende. Hiermee voldoet risicomanagement zelden aan de verwachtingen. Daarom heeft Van Staveren Risk Management een specifieke visie op risicomanagement ontwikkeld.
Terug naar boven ^De toenemende complexiteit en dynamiek waarin private, publieke en projectorganisaties opereren vereist een nieuwe manier van omgaan met onzekerheid. Van Staveren Risk Management heeft daarom een specifieke visie op risicomanagement ontwikkeld.
Risico’s zijn onzekere gebeurtenissen, die kunnen optreden en dan tot ongewenste gevolgen leiden. Risico’s ontstaan door onzekerheid en belemmeren het behalen van doelstellingen. Evenals onzekerheid horen risico’s bij het leven. Ze horen bij organisaties, en dus ook bij individuele managers en professionals in die organisaties. Risico’s kunnen we nooit volledig uitbannen, omdat we onzekerheid nooit volledig kunnen uitbannen. Het is een misvatting dat méér kennis automatisch tot méér zekerheid leidt. Integendeel, het omgekeerde is geen uitzondering!
Zelfs het meest geavanceerde risicomanagement systeem biedt dus geen 100 % zekerheid. Wel kunnen we leren bewust en pro-actief om te gaan met risico’s en de onderliggende onzekerheid. Dit kan alleen ontstaan door een expliciete inbedding en routinematige toepassing van risicomanagement in de werkprocessen van een organisatie.
De specifieke visie van Van Staveren Risk Management is beknopt uitgewerkt in het onderscheidt tussen Risicomanagement 1.0 en Risicomanagement 2.0.
Terug naar boven ^Traditioneel risicomanagement legt de nadruk op procedures en (quantitative) modellen. De praktijk bewijst dat deze instrumentele benadering vaak niet de verwachte resultaten levert, en soms zelfs volledig faalt. Enron had een risicomanagement systeem...
Traditioneel risicomanagement richt zich vooral op de instrumentele kant van risicobeheersing. Hiermee blijven organisaties vaak hangen in het maken van risicoanalyses, van eenvoudig tot zeer geavanceerd. Ook worden vaak uitgebreide databases met honderden risico's opgesteld. Echter, daadwerkelijk acties voor risicobeheersing en evaluatie van de effectiviteit van die acties blijven achterwege.
Dergelijk instrumenteel risicomanagement bestaat uit het invullen en afvinken van lijstjes, om te voldoen aan de regels. Managers en professionals worden zo niet gemotiveerd, of zelfs gedemotiveerd, om pro-actief met risico’s om te gaan. Daarbij regeert in veel gevallen ook nog eens de angst voor risico transparantie. Continue en pro-actieve aandacht voor risico’s zit dan nog niet ingebed in de structuur en cultuur van de organisatie.
Samenvattend, ondanks of misschien juist dankzij de vele beschikbare protocollen, systemen en quantitative modellen blijft louter instrumenteel risicomanagement een papieren tijger. Dit is Risicomanagement 1.0.
Terug naar boven ^De dynamiek en complexiteit binnen en buiten veel organisaties vraagt om een andere visie op risicomanagement. Dit geldt zowel voor publieke en private organisaties, als voor projectorganisaties. Risicomanagement 2.0 voegt twee dimensies toe aan de instrumentele aanpak van traditioneel risicomanagement: (1) de organisatie en (2) de mens. Beide dimensies versterken of verzwakken elkaar.
In de organisatie moeten de juiste voorwaarden aanwezig zijn, die expliciet omgaan met onzekerheid mogelijk maken en maximaal ondersteunen. Het scheppen van deze voorwaarden is een management taak. Dit vereist voor elke organisatie maatwerk: one size fits no one!
De factor mens betreft de motivatie van individuele managers en professionals in een organisatie, om risicomanagement echt te integreren in hun dagelijkse activiteiten. Een dergelijke motivatie onstaat in de meeste gevallen niet spontaan. Daarvoor zijn gerichte interventies noodzakelijk.
Bij Risicomanagement 2.0 spelen de factoren organisatie en mens dus een hoofdrol bij het effectief omgaan met risico’s en onderliggende onzekerheden. Zaken als transparantie, delen van risico informatie en gebruik van kennis en ervaring binnen én buiten de organisatie zijn hierbij enkele kernvoorwaarden. De instrumentele protocollen, systemen en rekenmodellen zijn “slechts” ondersteunende middelen. Ze dienen te worden afgestemd op de eisen en wensen van individuele gebruikers, zowel managers en professionals. Dit is in het kort Risicomanagement 2.0.
Samenvattend, Van Staveren Risk Management richt zich volledig op het implementeren en optimaliseren van Risicomanagement 2.0, met effectief en efficient gebruik van Risicomanagement 1.0.
Terug naar boven ^